Veluwse Wintercompetitie 2019 – Lunteren

Voor mij was dit de laatste wedstrijd van de wintercompetitie en daar baal ik toch wel een beetje van. Het begint met de keer leuker te worden namelijk en het is super leuk om voor een klassement te rijden. Het idee was dus om te proberen om samen met Jan en Helmuth naar de finish te fietsen. Dit liep alleen wat anders.

De week er voor was Jan nog in de kuil geweest en het was toen een gigantische drassige bende. Iedereen natuurlijk weer in paniek en keuze stress in de app groep. Uiteindelijk viel het allemaal heel erg mee en is niemand smerig geworden. Zelfs de fietsen waren nog schoon. Bij de start was het weer gezellig kletsen. Je hebt daar altijd wel even tijd voor omdat iedereen er ongeveer 20 minuten voor de start al gaat staan. Alleen Hans kwam 5 minuten voor de start aanfietsen met zijn rugzak op en moest zich nog omkleden.

In de kuil was dus de start en na ca 50 meter ging het direct steil omhoog. Dit keer had gelukkig wel een goede start en kwam ik als vierde boven. Op het lange rechte stuk wat volgde hoorde ik Jan nog roepen of Helmuth in zijn wiel zat. Het antwoord was daarop ja. Voor me zag ik Arjen er als een speer vandoor gaan en hij had een gat op Mark Schepp en Erik van Laar die we langzaam voor ons zagen verdwijnen.

Achter ons begon er een gat te ontstaan met Jan. Hij bleek later toen we over start finish kwamen een lekke band te hebben. Samen met Helmuth hebben we een aantal ronden af kunnen werken. Deze heb ik voornamelijk in zijn wiel gereden. Hij kon een mooi strak tempo aanhouden. Alleen in ronde 5 vloog zijn ketting eraf op het door de zwijnen omgewoelde stuk gras in de kuil. Ik dacht nog even rustig aan te doen, maar zag Helmuth niet meer terug. Later bleek dat de ketting er nog een keer afgelegen had.

Vanaf dat moment toch maar weer gas gegeven en zag ik niemand meer achterop komen, maar Arjen wel dichterbij komen. Omdat Jan op de fiets richting Lunteren was, had hij toch maar een nieuwe binnenband in z’n wiel gelegd. Jan had op de plastic pallets een snakebite opgelopen. Hij begreep bij de start/finish locatie dat hij niet de enige was. En ook niet zou blijven… Toen Arjen de laatste ronde in zou gaan reed hij ook een snakebite op de pallets. Maar door echt teamwerk kon Arjen de laatste ronde toch nog rijden door een formidabele “bandenwissel”. Alle credits voor de mecanicien Jan. Hopelijk kan Jan in Apeldoorn weer gewoon helemaal meestrijden voor een mooie klassering!

Ik rolde als 4e over de finish en daar was ik zeer tevreden mee. Arjen was dus 3e geworden, Helmuth 6e, Niels 13e en Hans wist van achteruit als 18e over de finish te komen en trapte de ketting weer aan richting Harderwijk en woei daarbij 2x de berm in. Na 4 uur zat z’n marathon training er op. Bij de dames werd Jannitta 4e en Inge 12e. Klazien deed dit keer niet mee, maar stond wel aan te fanatiek te supporteren :-).

De uitslagen en het klassement kan je hier vinden.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.